Een jasje voor de zakdoekendoos...

Kijk, het begon dus zo: de bovenverdieping van onze (voor de rest uiterst sympathieke) buren kreeg voor de vijfde week op rij werkmannen over de vloer, en ik kreeg een professioneel dipje. 
Mijn zorgvuldig opgebouwde muur (u ziet, ik ben helemaal mee met de situatie) van concentratie en ontkenning ('ik hoor dit niet, ik hoor dit niet') begon stilaan barsten te vertonen. 

Ik ruilde dus het schrijven in voor een andere dringende bezigheid: opruimen. 
Ook altijd nuttig en nodig, maar jammer genoeg niet 'ook altijd' voorzien van de nodige portie doorzettingskracht. Een doos met overschotten van stofjes bracht de opruimactie dus al snel in de war (en deze keer kon ik het niet op verbouwende buren schuiven). 
Om de lapjes niet te moeten weggooien besloot ik ze tot 'iets' te verwerken, en dat 'iets' moest liefst snel klaar zijn, niet veel stof vragen en zéker - het geklop en geboor was nog altijd aan de gang - niet veel nadenkwerk . Het werd dus... een zakdoekendooshoes. 

Ik weet het, een hele mond vol voor iets wat je in principe niet echt nodig hebt, maar hey, ik woonde/werkte/leefde al een maand naast een werf (en niet van de stilste), dan mag een mens als eens iets geks doen, toch?! 
Dit was het resultaat:




VOOR 



NA



 En zie, de hoes voldeed niet alleen aan alle voorwaarden (snel, makkelijk en perfect om restjes te verwerken). Eenmaal rond één zakdoekendoos bleek ze ook nog eens precies te zijn wat alle kale zakdoekendozen in Villa Appelzee nodig hadden.  




VOOR                       



NA 


VOOR


NA




Een duidelijke en uitgebreide handleiding voor een zakdoekendooshoes vindt u hier.
 Ik maakte de Villa Appelzee-exemplaren wel niet uit verschillende lapjes en ook niet omkeerbaar (er zijn nu eenmaal grenzen, zeker voor zakdoekendooshoezen), maar die stappen kunt u zelf makkelijk overslaan.

Reacties

Populaire berichten