Moestuin 2.0

Nu het eigen Villa Appelzee boek door andere vaardige handen wordt afgewerkt is er weer tijd voor andere dingen (hoera!).
De kinderen herkennen me weer, de voorraadkast is (meestal) naar behoren gevuld en de tijd dat eenzame sokken de énige sokken in de propere wasmand waren ligt achter ons. 
Er is dus weer tijd voor spelletjes, terrasjes en weekendjes weg. 
En er is ook weer tijd voor de moestuin en voor boeken van een ander. En voor boeken van een ander over de moestuin. 
Zo kwam onlangs het moestuinboek van Mme Zsazsa hier binnen. 



Het boek is dikker dan ons stadstuintje groot is, en de inhoud veel uitgebreider dan ik ooit in mijn mini-moestuin-op-het-dak zal kunnen verwezenlijken, maar deze moestuinbijbel kon ik niet laten liggen. Om verschillende redenen eigenlijk. 

Eén/De manier waarop Mme haar boeken maakt is super: persoonlijk, niet te serieus en toch altijd boenk er op. Ze verstaat de kunst om onderwerpen die voor velen ondoorgrondelijk (zelf een plooirok met paspelband naaien, heuh?!!) of onbereikbaar (mijn eigen groenten kweken, hallokes?!) zijn, op een verstaanbare en prettige manier uit te leggen. 10 op 10 voor didactiek en leesplezier dus! 

Twee/Het boek is ook gewoon een fijn ding om in te bladeren en snuisteren, ook als je zelf geen moestuin hebt of ooit ambieert. Het is een stevige klepper met harde kaft en kleurrijke lintjes (boeken met lintjes zijn altijd schoon) dat vol staat met aanstekelijke foto’s én lekkere recepten van Dorien Knockaert. Recepten met groenten die je allemaal perfect zelf kan kweken, maar natuurlijk ook gewoon kan gaan kopen. Kortom, een boek dat zowel op de salontafel als in de keukenkast een plekje verdient.



Drie/En natuurlijk, zelf moestuinier zijnde, wilde ik wel eens weten hoe een collega dat allemaal aanpakt. Al is dat van die ‘collega’ natuurlijk schromelijk overdreven, want alleen al qua grootte en locatie (over de aanpak hebben we het nog niet eens) is mijn moestuin een peutertuin in vergelijking met die van Mme.
Maar toch, maar toch. Sinds we hier de trotse eigenaars zijn van een echte serre op het dak, en ik me (met dank aan de Zadenbib) gestort heb op het kweken van minder alledaagse groenten zoals boomspinazie, peterseliewortel en olijfkomkommer (én onze oude hond steeds meer op een hangbuikvarken begint te lijken, maar dit geheel terzijde) voel ik me toch een klein beetje verwant met Mme Zsazsa. 
Zodus: het boek De Moestuin van Mme Zsazsa kwam hier in huis.

Nu is er – na alle spelletjes en terrasjes en weekendjes weg - nog niet genoeg tijd overgebleven om alles van voor naar achter te lezen (maar dan zie je zo wie zo sterretjes volgens mij, Mme Zsazsa’s vlotte schrijfstijl of niet), maar van de hoofdstukken die ik wel las word ik al helemaal blij, en moestuingewijs ook weer heel wat wijzer.

Dus we storten ons vanaf nu volledig op het het moestuinieren op zijn Zsazsa's en gaan proberen zoveel mogelijk van haar megamoestuintruken toe te passen op onze stadsmoestuin op hoogte. Benieuwd hoe dat afloopt? Ik ook! Wordt dus ongetwijfeld vervolgd!

Reacties

  1. Mooi boek, ik heb het ook net gekocht... Moet bekennen, ik heb geen moestuin.... maar ben wel dol op groenten.... Zo'n mooi boek, ik kon het niet laten..... En die tuintips kan je ook best toepassen op bloemen..... Want die heb ik dan weer wel.... ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ik heb hem al wel helemaal van voor naar achteren gelezen en zoek er sindsdien geregeld iets in op en het is het beste moestuinboek ooit ! En dat zeg ik heus niet omdat ze hip is, maar ik meen dat echt oprecht !

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten