woensdag 28 september 2016

Een herfsthuisje van takken

Hoera, het is herfst! Beetje vreemd misschien, maar de herfst is een van mijn favoriete seizoenen (en ik heb er maar vier, haha!). Vooral deze zonnige nazomerdagen zijn heerlijk om buiten te zijn, fietsen tussen de velden, wandelen in het bos, joggen in het park of radslag doen op het strand (de kinderen dan, ik maak de foto's), alles is even heerlijk.

www.appelzee.com


En rapen natuurlijk. Voor fervente natuurvondstenverzamelaars zoals ik is de herfst een echt topseizoen, gevuld met pure schatten, overal waar je kijkt. Van takken vol bessen tot vogelveren, van kastanjebolsters en verdroogde zaaddozen tot goudgele bladeren.
Ik kan het niet laten om ze op te rapen, zorgvuldig te vervoeren (meestal in het doosje van mijn leesbril, met alle gevolgen van dien voor mijn brilglazen...) en thuis alles uit te pakken en te schikken alsof het kostbare edelstenen zijn.
Meestal leg ik alles gewoon in rijtjes op de vensterbank, in groepjes op een plank van de boekenkast, of op een hoopje in een schaaltje, maar af en toe moet ik er ook meteen iets mee maken. 
Zoals dit takkenhuisje bijvoorbeeld. Ideaal om de komst van de herfst mee te vieren.

www.appelzee.com
Het enige wat je moet doen is de moeite nemen om een tak met voldoende zijtakken mee te zeulen tijdens een wandeling. 
Thuis knip je met een kniptang de zijtakken op maat: 4 x lang en 4 x kort voor de 'muren', 5 x middel-lang voor het dak. 
Met een lijmpistool plak je vervolgens alles aan elkaar. De takken hoeven zelfs niet kaarsrecht te lopen, zolang je huisje overeind blijft staan is het prima. 


Zet het eerste deel van je huis rechtop en knip eventueel de onderkant wat bij om het huis stevig te laten staan. 

www.appelzee.com
Als laatste plak je ook het dak in elkaar. Knip ook hier gerust te takjes nog wat bij als de vorm niet klopt. Natuurlijk bouwen heet dat. 

www.appelzee.com































Ik wens jullie heel veel nazomer-pret en raap-plezier.



woensdag 21 september 2016

Over rusten, niet stoppen

Ok, eerst maar even een bekentenis (die vast niet als een verrassing komt): de Dolly Plaid staat even niet meer bovenaan mijn prioriteitenlijstje.
Met een beetje pijn in het hart, want ik vind Dolly nog altijd even geweldig en ik ben ook vastbesloten om hem/haar af te maken (en zelfs - liefst - binnen de vooropgestelde termijn), maar er zijn momenten dat het leven (lees: een gezond leven) belangrijker zijn dan eender welk aangegaan project ook, en dit is zo'n moment voor mij.
Na maanden vechten tegen eindeloze vermoeidheid, duizelingen, hartkloppingen, vermageren, trillen, slapeloze nachten en meer van die akelige onhebbelijkheden van het lijf ging ik (omdat Meneer Appelzee ongeveer een revolver tegen m'n hoofd hield) dan toch een keer naar de dokter.
Een paar tests later bleek het gelukkig allemaal nog wel mee te vallen - niets wat een beetje medicatie, een doordachte(re) levensstijl en wat nieuwe voedingsgewoonten niet kunnen verhelpen - maar dat er even prioriteiten zouden moeten gesteld worden was wel duidelijk.
En dus zakt de wekelijkse Dolly Plaid-deadline even wat lager op de to-do list. Elke week een Dolly-post zal je hier dus even niet meer vinden (zoals jullie al door hadden veronderstel ik). Geen ramp, het is een soort van pauze, zeker geen einde. Dolly will be back! Dit weekend is trouwens het eerste sinds lange tijd waarin gewoon weer even niets moet, dus reken maar dat ik dan weer met Dolly op schoot zit. Op het gemak, zonder deadlinestress, gewoon voor het plezier van het haken. Want daar gaat het uiteindelijk toch om niet?

Deze quote zag ik onlangs passeren op Instagram. Ik vond hem wel passen bij deze periode, dus ik maakte er een mini-poster van, als reminder voor mezelf.

www.appelzee.com